Powieść Juliusza Verne’a „Czarne Indie” („Les Indes noires”) ukazała się we Francji w 1877 r. w ramach cyklu „Niezwykłe podróże”. W Polsce początkowo został wydrukowany tylko skrócony przekład tego dzieła w tłumaczeniu Joanny Belejowskiej. Pojawił się w odcinkach w 1877 r., na łamach dwóch czasopism: „Przyjaciel Dzieci” i „Korespondent Płocki”. Pierwsze polskie wydanie książkowe ukazało się w 1895 r. Pierwsze pełne wydanie książkowe zadebiutowało w Polsce nakładem Księgarni Juliana Guranowskiego, a kolejne w 1909 r. – nakładem warszawskiego wydawnictwa Gebethnera i Wolfa. Współczesne  polskie edycje ukazały się w latach 2014-2015.

„Czarnymi Indiami” w XIX w. nazywano tereny w Szkocji, na których wydobywano węgiel kamienny. Kopalnie te świetnie prosperowały, przynosząc ogromne zyski.

Akcja powieści toczy się w Aberfoyle, jednym z miast posiadających taką kopalnię. Pewnego dnia zasoby węgla się wyczerpują, z czym nie może pogodzić się stary nadsztygar Simon Ford, który mieszka z rodziną pod ziemią w kopalnianej grocie. Przez kilka lat wraz z synem Harrym przemierza opuszczone korytarze kopalni i opukuje każdą skałę, wierząc, że w końcu odnajdzie nowe złoża węgla. Kiedy wydało się mu, że jest bliski osiągnięcia celu, zaprosił do Aberfoyle dawnego kierownika technicznego tej kopalni Jamesa Starra. W podziemiach powstaje niezwykłe miasto – Nowe Aberfoyle.
Spokój mieszkańców zakłócają tajemnicze zdarzenia przypisywane początkowo goblinom, czyli fantastycznym stworzeniom wywodzącym się z brytyjskich baśni i legend. Okazuje się jednak, że przyczynę stanowią działania Silfaxa, mściwego byłego pracownika kopalni. Ostatecznie powieść kończy się szczęśliwym ocaleniem miasta.

Biblioteka w Trzebini posiada wydanie Gebethnera i Wolfa z 1909 r., które wyszło spod pras słynnej krakowskiej drukarni Władysława Ludwika Anczyca i Spółki. W 1902 r. Wacław Anczyc wszedł w spółkę z firmą wydawniczą Gebethner i Wolf z Warszawy i od tego momentu zakład funkcjonował pod nazwą „Drukarnia W. L. Anczyca i Spółki”. Chociaż omawiane wydanie opierało się na anonimowym tłumaczeniu, „Czarne Indie” z 1909 r. to edycja uważana za najlepsze pod względem edytorskim wydanie z przełomu XIX i XX w. Trzebiński egzemplarz nie jest kompletny (brak stron 23-24 i 167-168).

Juliusz Verne (1828 – 1905) to francuski pisarz, dramaturg i działacz społeczny, jeden z prekursorów fantastyki naukowej. Napisał prawie 80 powieści. Do najbardziej znanych należą: „Dzieci kapitana Granta”, „W osiemdziesiąt dni dookoła świata”, „Tajemnicza wyspa” czy „Podróż do wnętrza Ziemi”.

Juliusz Verne całkiem sporo podróżował po Europie. Jedną z jego pasji było też żeglarstwo.